Van São Jorge naar Faial
Door: barrus
Blijf op de hoogte en volg Azorentrip
21 Juli 2011 | Portugal, Velas
DONDERDAG 21 JULI:
We vertrekken om een uur of tien en door het gebrek aan wind wordt het weer voornamelijk een motortocht. Het Azoren hoog ligt recht boven ons. Om een uur of twee komt Faial in zicht en na en half liggen we aan de kade in Horta. Horta is de bekendste aanloophaven van schepen die op weg van de Caraïben naar Europa zijn. We maken het verplichte rondje havenkantoor, politie en douane en krijgen een plek aangewezen aan de kade. Die kade is een bijzonderheid want het is traditie dat je hier een tekening met de naam van de boot en een jaartal op achterlaat. Al snel ontdekken we de tekening van de “Loesje” een Atlantic waarmee een tocht naar Suriname en het Caraïbisch gebied is gemaakt. Aan de kade liggen komt ons goed uit want op een vorig eiland heeft de nieuwe buitenboord motor, na hooguit tien minuten, de geest gegeven. Onwijs pech voor Jochem want die mag er graag een rondje mee scheuren. Ik ga op zoek naar een reparateur en loop binnen bij “Mid–Atlantic”. Duncan May is een zeiler die hier ooit is terechtgekomen en inmiddels al vele jaren nu dit bedrijf runt en scheepsreparaties uitvoert. Hij komt de volgende dag langs maar kan (wil) ons niet helpen. Hij vindt de buitenboordmotor een garantiekwestie en hij kan er wel aan gaan werken maar vindt nadat hij onze route terug heeft gehoord dat ik dat niet moet doen. Veel verstandiger om in Nederland naar de leverancier terug te gaan. Ook de watermaker kan wel op zijn belangstelling rekenen maar niet op een reparatie. Hij heeft zelf de onderdelen niet en met onze tankinhoud moet het ook kunnen. Dan maar niet douchen met zoet water. Leuk zo’n advies, het geeft je gelijk vertrouwen in de man en zijn bedrijf.
We gaan daarna de stad in op zoek naar een huurauto om morgenochtend Justine en Jochem naar het vliegveld te kunnen brengen. Op het eiland blijken geen auto’s meer voor handen te zijn en uiteindelijk besluiten we een taxichauffeur aan te schieten die ons morgen kan wegbrengen. Dat blijkt geen probleem te zijn. We krijgen zijn kaartje en spreken om half tien af op de kade. Daarna lopen we binnen bij “Peter Café Sport". Wederom een icoon waar je als zeiler moet zijn als je Horta aanloopt.
We vertrekken om een uur of tien en door het gebrek aan wind wordt het weer voornamelijk een motortocht. Het Azoren hoog ligt recht boven ons. Om een uur of twee komt Faial in zicht en na en half liggen we aan de kade in Horta. Horta is de bekendste aanloophaven van schepen die op weg van de Caraïben naar Europa zijn. We maken het verplichte rondje havenkantoor, politie en douane en krijgen een plek aangewezen aan de kade. Die kade is een bijzonderheid want het is traditie dat je hier een tekening met de naam van de boot en een jaartal op achterlaat. Al snel ontdekken we de tekening van de “Loesje” een Atlantic waarmee een tocht naar Suriname en het Caraïbisch gebied is gemaakt. Aan de kade liggen komt ons goed uit want op een vorig eiland heeft de nieuwe buitenboord motor, na hooguit tien minuten, de geest gegeven. Onwijs pech voor Jochem want die mag er graag een rondje mee scheuren. Ik ga op zoek naar een reparateur en loop binnen bij “Mid–Atlantic”. Duncan May is een zeiler die hier ooit is terechtgekomen en inmiddels al vele jaren nu dit bedrijf runt en scheepsreparaties uitvoert. Hij komt de volgende dag langs maar kan (wil) ons niet helpen. Hij vindt de buitenboordmotor een garantiekwestie en hij kan er wel aan gaan werken maar vindt nadat hij onze route terug heeft gehoord dat ik dat niet moet doen. Veel verstandiger om in Nederland naar de leverancier terug te gaan. Ook de watermaker kan wel op zijn belangstelling rekenen maar niet op een reparatie. Hij heeft zelf de onderdelen niet en met onze tankinhoud moet het ook kunnen. Dan maar niet douchen met zoet water. Leuk zo’n advies, het geeft je gelijk vertrouwen in de man en zijn bedrijf.
We gaan daarna de stad in op zoek naar een huurauto om morgenochtend Justine en Jochem naar het vliegveld te kunnen brengen. Op het eiland blijken geen auto’s meer voor handen te zijn en uiteindelijk besluiten we een taxichauffeur aan te schieten die ons morgen kan wegbrengen. Dat blijkt geen probleem te zijn. We krijgen zijn kaartje en spreken om half tien af op de kade. Daarna lopen we binnen bij “Peter Café Sport". Wederom een icoon waar je als zeiler moet zijn als je Horta aanloopt.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
