São Jorge bekijken
Door: barrus
Blijf op de hoogte en volg Azorentrip
20 Juli 2011 | Portugal, Velas
WOENSDAG 20 JULI:
We hebben deze dag gepland voor bezichtiging van het eiland en de oudste auto die het eiland rijk was kunnen huren. Aan de buitenkant viel het best mee maar eenmaal achter het stuur bleek het ware karakter. Sturen ging prima maar reageren daarop was duidelijk vertraagd. Het maakte niet uit, we wilden nu eenmaal dit eiland bekijken. We zijn op weg richting Calheta gegaan, op een weg die hoog parallel loopt met de kust en prachtig uitzicht geeft op het eiland Pico (met zijn hoge bergtop) naast ons en op het water ertussen.
São Jorge is weer totaal anders dan de eerder bezochte eilanden maar met wel weer een eigen schoonheid. De hortensia’s komen hier iets minder voor dan op andere eilanden maar nu zien we weer bomen, vetplanten en bloemen die we eerder niet zagen. Dit eiland staat bekend om zijn wandelroutes. We vinden het te warm voor die inspanning vooral ook omdat zo’n route op een ander punt eindigt dan het begint. We horen later van Huibert, Eliane en Frederike dat ze door een taxi chauffeur bij een beginpunt zijn afgezet die ze later ook weer oppikte bij het eind van de tocht. We komen langs het vliegveld van het eiland en Jochem ziet net een helikopter staan die gaat opstijgen zodat we even een stop inlassen om dit van dichtbij te volgen. In Calheta aangekomen vinden we een klein lawaai-barretje met uitzicht op zee en in de verte zien we de eerste flottielje schepen aankomen.
Wij dalen af naar een Fajã, een open vlak op zeeniveau waar landbouw wordt bedreven. Het is een dusdanig steile afdaling dat de remmen van ons brik aardig beginnen te stinken en Jochem vertelt hoe lang je wel weer lopend zal moeten klimmen want dit voertuig zal binnen enkele minuten zijn laatste adem gaan uitblazen. We komen uiteindelijk bij een nederzettinkje aan waar we alleen een hond zien, die de kerk bewaakt. Verder is er geen teken van leven. Wel een fonteintje met water waarmee Jochem de remmen gaat koelen. Aangezien we die bij het omhoog gaan niet nodig hebben kunnen we toch weer per auto vertrekken. Wederom de mooiste uitzichten. Justine laat ons een paar keer stoppen voor het maken van foto’s van de omgeving.
Lena en Ernst komen vlak na terugkomst langs in de haven en blijven voor de borrel. Ze zijn die middag aangekomen. Samen met hen zien we vanuit de kuip de eerste boten van het flottielje binnenkomen. De Juanita komt naast ons liggen. Paul heeft wat problemen met de motor van zijn rolfok. De getande riem blijkt te zijn gebroken. Ernst gaat uiteraard gelijk even kijken maar hij kan hierbij niet van dienst zijn. De meeste boten gaan voor anker in de baai voor de haveningang. ’s Avonds komen Jean en Alain nog even langs voor een glas en wederom beginnen de Cory’s hun geroep als het donker wordt.
We hebben deze dag gepland voor bezichtiging van het eiland en de oudste auto die het eiland rijk was kunnen huren. Aan de buitenkant viel het best mee maar eenmaal achter het stuur bleek het ware karakter. Sturen ging prima maar reageren daarop was duidelijk vertraagd. Het maakte niet uit, we wilden nu eenmaal dit eiland bekijken. We zijn op weg richting Calheta gegaan, op een weg die hoog parallel loopt met de kust en prachtig uitzicht geeft op het eiland Pico (met zijn hoge bergtop) naast ons en op het water ertussen.
São Jorge is weer totaal anders dan de eerder bezochte eilanden maar met wel weer een eigen schoonheid. De hortensia’s komen hier iets minder voor dan op andere eilanden maar nu zien we weer bomen, vetplanten en bloemen die we eerder niet zagen. Dit eiland staat bekend om zijn wandelroutes. We vinden het te warm voor die inspanning vooral ook omdat zo’n route op een ander punt eindigt dan het begint. We horen later van Huibert, Eliane en Frederike dat ze door een taxi chauffeur bij een beginpunt zijn afgezet die ze later ook weer oppikte bij het eind van de tocht. We komen langs het vliegveld van het eiland en Jochem ziet net een helikopter staan die gaat opstijgen zodat we even een stop inlassen om dit van dichtbij te volgen. In Calheta aangekomen vinden we een klein lawaai-barretje met uitzicht op zee en in de verte zien we de eerste flottielje schepen aankomen.
Wij dalen af naar een Fajã, een open vlak op zeeniveau waar landbouw wordt bedreven. Het is een dusdanig steile afdaling dat de remmen van ons brik aardig beginnen te stinken en Jochem vertelt hoe lang je wel weer lopend zal moeten klimmen want dit voertuig zal binnen enkele minuten zijn laatste adem gaan uitblazen. We komen uiteindelijk bij een nederzettinkje aan waar we alleen een hond zien, die de kerk bewaakt. Verder is er geen teken van leven. Wel een fonteintje met water waarmee Jochem de remmen gaat koelen. Aangezien we die bij het omhoog gaan niet nodig hebben kunnen we toch weer per auto vertrekken. Wederom de mooiste uitzichten. Justine laat ons een paar keer stoppen voor het maken van foto’s van de omgeving.
Lena en Ernst komen vlak na terugkomst langs in de haven en blijven voor de borrel. Ze zijn die middag aangekomen. Samen met hen zien we vanuit de kuip de eerste boten van het flottielje binnenkomen. De Juanita komt naast ons liggen. Paul heeft wat problemen met de motor van zijn rolfok. De getande riem blijkt te zijn gebroken. Ernst gaat uiteraard gelijk even kijken maar hij kan hierbij niet van dienst zijn. De meeste boten gaan voor anker in de baai voor de haveningang. ’s Avonds komen Jean en Alain nog even langs voor een glas en wederom beginnen de Cory’s hun geroep als het donker wordt.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
