Rondrit São Miguel
Door: barrus
Blijf op de hoogte en volg Azorentrip
12 Juli 2011 | Portugal, São Miguel
DINSDAG 12 JULI
Maandagavond is Ernst naar het vliegveld gegaan om zijn Lena te gaan ophalen. Zij gaan samen twee weken vakantie houden op de verschillende eilanden en op het eiland Faial, in Horta stapt Ernst weer op om weer samen verder met het volgende traject naar Engeland te beginnen.
De huurauto, die Nico en ik vanmorgen in ontvangst zouden nemen via een “mannetje” bleek zodanig van kwaliteit dat we eerst zijn begonnen met de auto uitgebreid te fotograferen. Het ding was aan alle kanten beschadigd, de banden waren versleten en een gevoel van “wil ik dit wel” was sterk aanwezig. Bovendien hadden we uit balorigheid gezegd dat iedere auto goed was, mits blauw, en dat was deze auto ook al niet. Daarna vroeg de bezorger of we de auto wilden verzekeren, hetgeen uiteraard het geval was. De prijs die dit geheel uiteindelijk moest gaan opbrengen was zodanig afwijkend van hetgeen eerder was gezegd dat we van de deal afzagen en naar een wat officiëlere maatschappij zijn gegaan waar we uiteindelijk tegen een lager bedrag een bijna nieuwe auto meekregen.
Daarna zijn we aan een rondrit over het eiland begonnen die veel indruk op ons heeft gemaakt. Overal staan Hortensia’s als een heg langs alle wegen. De wegen zijn redelijk smal en bochtig maar de uitzichten over de Oceaan en over het landschap waren voor mij echt nieuw. Dit in de zin dat ik het met geen ander land zou kunnen vergelijken. Je komt uiteraard wel wat delen tegen die even aan Italië of Frankrijk herinneren maar na een volgende bocht is dat weer totaal anders. Je ziet veel tinten groen en overal groeien bloemen.
We zijn eerst naar een kratermeer gereden, Sete Cidades, wat indrukwekkend mooi is. Ik zal een paar foto’s bij de site zetten omdat die beter beschrijven wat we zagen dan ik hier in woorden kan vertellen. De rest van de dag was een vervolg van deze eerdere beschrijving. Op grote hoogte kijk je naar een groen Kratermeer van soms 300 meter diep en over de rand heen kijkend zie je de oceaan. Onderweg opeens een man op paard met een zak kunstmest voor zich, en verder alleen kleine auto’s van mensen die naar de uitzichten staan te kijken en pick-ups van de Azorianen met achterin hun spullen. Het totaal niet op toeristen gericht zijn zorgt er ook voor dat er bijna geen tentjes zijn waar je wat kan drinken of eten, terwijl er plekken zijn die hier echt voor geschikt lijken. Misschien komt het wel omdat er geen stranden zijn dat het zo on-toeristisch is. We waren van plan om het hele eiland in één dag rond te rijden maar door het frequente stoppen om weer naar iets te kijken of wat te fotograferen hebben we misschien nog maar een helft kunnen zien. Tussen de middag hebben we geluncht bij een café waar voornamelijk Azorianen zaten. De stoelen en parasols maakten reclame voor Coca-Cola Zero maar ze schonken uitsluitend Pepsi. Het eten en drinken is allemaal prima verzorgd en kost naar onze maatstaven heel erg weinig. Daarna weer verder en na een klein half uur kwamen we weer bij een ander krater. Wederom die indrukwekkende uitzichten, vogels, Açores, die zonder een vleugelslag te maken steeds hoger komen op thermiek en de bekende Nederlandse koeien die her en der aan het grazen zijn.
We hadden genoeg nieuwe indrukken en zijn op weg terug naar Ponta Delgada gegaan en reden nu de weg die we vanaf de boot hadden zien liggen toen we aankwamen.
Maandagavond is Ernst naar het vliegveld gegaan om zijn Lena te gaan ophalen. Zij gaan samen twee weken vakantie houden op de verschillende eilanden en op het eiland Faial, in Horta stapt Ernst weer op om weer samen verder met het volgende traject naar Engeland te beginnen.
De huurauto, die Nico en ik vanmorgen in ontvangst zouden nemen via een “mannetje” bleek zodanig van kwaliteit dat we eerst zijn begonnen met de auto uitgebreid te fotograferen. Het ding was aan alle kanten beschadigd, de banden waren versleten en een gevoel van “wil ik dit wel” was sterk aanwezig. Bovendien hadden we uit balorigheid gezegd dat iedere auto goed was, mits blauw, en dat was deze auto ook al niet. Daarna vroeg de bezorger of we de auto wilden verzekeren, hetgeen uiteraard het geval was. De prijs die dit geheel uiteindelijk moest gaan opbrengen was zodanig afwijkend van hetgeen eerder was gezegd dat we van de deal afzagen en naar een wat officiëlere maatschappij zijn gegaan waar we uiteindelijk tegen een lager bedrag een bijna nieuwe auto meekregen.
Daarna zijn we aan een rondrit over het eiland begonnen die veel indruk op ons heeft gemaakt. Overal staan Hortensia’s als een heg langs alle wegen. De wegen zijn redelijk smal en bochtig maar de uitzichten over de Oceaan en over het landschap waren voor mij echt nieuw. Dit in de zin dat ik het met geen ander land zou kunnen vergelijken. Je komt uiteraard wel wat delen tegen die even aan Italië of Frankrijk herinneren maar na een volgende bocht is dat weer totaal anders. Je ziet veel tinten groen en overal groeien bloemen.
We zijn eerst naar een kratermeer gereden, Sete Cidades, wat indrukwekkend mooi is. Ik zal een paar foto’s bij de site zetten omdat die beter beschrijven wat we zagen dan ik hier in woorden kan vertellen. De rest van de dag was een vervolg van deze eerdere beschrijving. Op grote hoogte kijk je naar een groen Kratermeer van soms 300 meter diep en over de rand heen kijkend zie je de oceaan. Onderweg opeens een man op paard met een zak kunstmest voor zich, en verder alleen kleine auto’s van mensen die naar de uitzichten staan te kijken en pick-ups van de Azorianen met achterin hun spullen. Het totaal niet op toeristen gericht zijn zorgt er ook voor dat er bijna geen tentjes zijn waar je wat kan drinken of eten, terwijl er plekken zijn die hier echt voor geschikt lijken. Misschien komt het wel omdat er geen stranden zijn dat het zo on-toeristisch is. We waren van plan om het hele eiland in één dag rond te rijden maar door het frequente stoppen om weer naar iets te kijken of wat te fotograferen hebben we misschien nog maar een helft kunnen zien. Tussen de middag hebben we geluncht bij een café waar voornamelijk Azorianen zaten. De stoelen en parasols maakten reclame voor Coca-Cola Zero maar ze schonken uitsluitend Pepsi. Het eten en drinken is allemaal prima verzorgd en kost naar onze maatstaven heel erg weinig. Daarna weer verder en na een klein half uur kwamen we weer bij een ander krater. Wederom die indrukwekkende uitzichten, vogels, Açores, die zonder een vleugelslag te maken steeds hoger komen op thermiek en de bekende Nederlandse koeien die her en der aan het grazen zijn.
We hadden genoeg nieuwe indrukken en zijn op weg terug naar Ponta Delgada gegaan en reden nu de weg die we vanaf de boot hadden zien liggen toen we aankwamen.
-
15 Juli 2011 - 19:40
Nico Korswagen:
Herman,
Ben je al weer onderweg? Ik zag via de AIS registratie dat je de haven van Ponta delgada verliet, maar ving daarna geen signalen meer.
Behouden vaart! Het is wennen tussen de landrotten!
Groet,
N ico -
15 Juli 2011 - 20:19
Auke Van Der Zee:
Hey stoere gast. Ik denk dat je als zeerover ook kan leven.. Heb netto inkomen berekent is ok. Doe je mee? Lekker zeilen. Zie dat je boot het goed doet dus das ook geregeld!!
Wens je hel veel plezier toe. Tot gauw man.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
